Gönülden esen rüzgarla,

Yelkenler döner sevdaya

Gönlümüze sığar da aşk,

Sığmaz Güneş’e Ay’a.

Ne sorular sorulur,

Ne cevaplar bilinir.

Karşı konulmaz ki aşka

Gel deyince gelinir.

Acıdır bazen,

Acıtır canımızı.

Bir anda bitirir,

Tüm zamanımızı

Aşk umuttur bazen.

Bazen aldanıştır.

Birgün bahar olur,

Birgün kıştır.

Belki bir rüyadır

Belki bir düştür.

Kimbilir aslını

Kim görmüştür.

Anlatılmaz ki aşk.

Ne söylesen boştur.

İçilen bir içkidir

İçen sarhoştur.

Halim KÖK 

Ne bilecek doktor.

Bilmediğin yoktur ama,

Yine de bir sor.

Yara’dan mı derdim Yaradan’ mı

Alın yazımdaki karadan mı,

Sen nerdesin ben nerdeyim,

Kapanmayan aradan mı?

Dert değil seninle derdim,

Derdimi gül diye derdim.

Her şeyimi veren Sen'sin,

Ben yalnız gönlümü verdim.

Halim KÖK

Ben bu hayat pınarından,

Kana kana içemedim.

Çağrılmadan gidilmeyen,

O diyara göçemedim.

Neden var etti bu teni,

Sorar oldum yeni yeni.

O çağırmayınca beni.

Burak olup uçamadım.

Bunca gizem, bunca perde,

Var mıydı geldiğim yerde?

Neler gördüm bu seferde,

Adam gibi seçemedim.

Canım bilmişim ben Hayy’ı

Cennet  sanmışım dünyayı,

Gördüğüm kısa rüyayı

Yalan sayıp geçemedim.

Ağla şimdi ahmak Halim.

Ne ki akıl, ne ki ilim.

Desene ben, ben değilim

Kendimden de kaçamadım.

Halim KÖK